کلاه قرمزی


کلوپ هواداران کلاه قرمزی و پسرخاله

نقد کلاه قرمزی و بچه ننه: یک کمدی فوق العاده

کلوپ هواداران کلاه قرمزی و پسرخاله: "کلاه قرمزی و بچه ننه" یک فیلم کاملا مفرح است، بیننده را خسته نمی کند و بسیار او را می خنداند. شاید بزرگترین مزیت "کلاه قرمزی و بچه ننه" همین طنز قوی آن باشد. می توان گفت که در هر دقیقه ی فیلم نکاتی طنز گنجانده شده که موجب می شود بیننده لذت ببرد و به دیدن ادامه ی فیلم تشویق شود.

فیلم همانند قسمت های قبلی موزیکال است، اینبار به جای سه آواز پنج آواز دارد که یکی دوتایشان خوب از آب درآمده اند. اما یکی از مشکلات فیلم همین آواز هایش است، با این که موسیقی محمدرضا علیقلی بهتر از همیشه است اما اشعار قوت قبل را ندارند و نمی توانند مانند "آقای راننده" و... ماندگار شوند. با این حال موسیقی علیقلی به ترسیم یک فضای نوستالژیک کمک می کند. برای مثال می توان به موسیقی تیتراژ ابتدایی فیلم اشاره کرد که متشکل است از موسیقی های خاطره انگیز قبلی که اینبار با ریتمی تند اجرا شده اند و شور و حال خاصی را در طرفداران کلاه قرمزی ایجاد می کنند. همچنین می توان به بازخوانی بخشی از آواز "سلام الاغ عزیز" و پخش بی کلام "نترس بچه جون" در دادگاه اشاره کرد که بیننده را به حال و هوای "کلاه قرمزی و پسرخاله" می برد.

بزرگترین نقص کلاه قرمزی و بچه ننه کادر های بسته است که متاسفانه ضربه ی بدی به فیلم وارد کرده و این امر از فیلمبردار باتجربه ای چون ابراهیم غفوری و البته ایرج طهماسب بعید است که شاید دلیل آن دور شدن طهماسب از سینما در سال های اخیر باشد.

عروسک گردانی در کلاه قرمزی و بچه ننه بسیار قوی تر از سری های قبلی است، دنیا فنی زاده که از همان ابتدا عروسک گردانی کلاه قرمزی را بر عهده داشته اینبار حاصل تجربیات خود را به نمایش گذاشته و بر خلاف قسمت های قبلی نماهای تمام قد زیادی از کلاه قرمزی در فیلم وجود دارد.

اکثر بازیگران فیلم دستپرورده های ایرج طهماسب هستند، خسرو احمدی و عیسی یوسفی پور که در دهه ی شصت در برنامه ی"النگ و دولنگ" به کارگردانی طهماسب دیده شدند پس از سال ها مقابل هم قرار گرفته اند و اتفاقا بازی عیسی یوسفی پور (در نقش اکبری) از بازی های خوب فیلم است. هرچند ببعی و فامیل دور در فیلم حضور ندارند اما صداپیشه هایشان یعنی مجمد بحرانی و بهادر مالکی در فیلم بازی کرده اند و صحنه ی ورود آن ها از بخش های جذاب فیلم است. بخش های رویارویی بهادر مالکی (در نقش زندانی) با عروسک ها بسیار بامزه شده است. عروسک گردانان ببعی و فامیل دور نیز حضوری کوتاه در فیلم دارند. بازیگر نقش دادستان مهدی باطبی است که اولین بار در نقش معلم کلاه قرمزی مقابل دوربین قرار گرفت. او و ایرج طهماسب تنها کسانی هستند که در هر سه قسمت کلاه قرمزی نقش آفرینی کرده اند.

اما "کلاه قرمزی و بچه ننه" یک بازی درخشان دارد. حمید جبلی بعد از چند سال استثنائا مقابل دوربین قرار گرفته و با حضور شیرینش سکانس دادگاه را بامزه می کند. جبلی نقش قاضی دلرحمی را بازی می کند که حرکات و رفتار عجیب و غریبی دارد.

در "کلاه قرمزی و بچه ننه" با دو شخصیت جدید و بامزه آشنا می شویم که به جای هر دوی آن ها بنفشه صمدی سخن می گوید، اولی بچه ننه و دومی گل قرمزی که سکانس ورود دومی یکی از جذاب ترین سکانس های فیلم است.

پسرخاله هم مانند همیشه حضور دارد و رفتارش هم فرقی با گذشته نکرده، کاری و بامرام. البته این بار بعدی جدید از شخصیتش یعنی غیرتی بودن را نیز رو می کند! حضورش در دادگاه بسیار دیدنی از آب درآمده و بیننده را به حال و هوای "کلاه قرمزی و پسرخاله" می برد.

پسرعمه زا اینبار شیرین تر ظاهر شده، خنده های بامزه و شیطنت آمیزش بیشتر به دل می نشیند. سکانس بی خوابی اش در پادگان از خنده دار ترین سکانس های فیلم است.

اما نکته ی خوشحال کننده برای طرفداران کلاه قرمزی این است که برخلاف سریال های نوروزی این بار خود خود کلاه قرمزی نقش اصلی است نه فامیل دور و یا پسرعمه زا. ما در طول فیلم با کاراکتر کلاه قرمزی همراه می شویم. هرچند کلاه قرمزی هنوز هم در اول دبستان تحصیل می کند (!) اما رشد فکری او کاملا به چشم می خورد، دیگر کلاه قرمزی نیست که شیطنت می کند و باعث انفجار خانه می شود و لازم نیست که آقای مجری و پسرخاله مراقب او باشند، بلکه خود او بچه داری می کند و قصد ازدواج دارد!

شاید "کلاه قرمزی و بچه ننه" به خوبی دو قسمت قبلی نباشد، اما به طور کلی میتوان این فیلم را را یک کمدی فوق العاده دانست که علاوه بر بزرگسالان کودکان را نیز جذب می کند. من در این دو بار که به تماشای فیلم رفتم چیزی به جز خنده و شادی از کودکان داخل سالن ندیدم و به طور کلی مردم داخل سینما با فیلم همراه شدند، خندیدند، کف و سوت زدند و لذت بردند، آخر سر هم راضی و خندان در حالی سینما را ترک کردند که سکانس ها و دیالوگ های بامزه ی فیلم را به هم یادآوری می کردند.

 

حال اگر کسانی که من را می شناسند می خواهند نقد من را متعصبانه قلمداد کنند، از آن ها می پرسم: آیا آن دو نفر از همراهان من که از کلاه قرمزی خوششان نمی آمد و تاکنون محصولی از کلاه قرمزی ندیده بودند اما از فیلم بسیار لذت بردند و کلی هم خندیدند، به کلاه قرمزی تعصب داشتند؟!

 نویسنده: علیرضا آقاابراهیمی

 

 

   + علیرضا آقاابراهیمی - ٥:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٧/٢